Żyć wegetariańsko

Autor: Johann Kössner

wydawnictwo: Pulsar

liczba stron: 48

okładka: miękka

Powszechne przekonanie wegetarian, że bardziej przestrzegają prawa Nie zabijaj! niż zjadacze mięsa, nie jest do końca prawdą. Przykazanie to nie ogranicza się jedynie do spożywania mięsa i związanego z tym zabijania zwierząt. Każdy, kto żyje w świecie iluzji nasyconym arogancją i przekonaniem, że jako gatunek ludzki jest więcej wart niż inne formy życia, nie zrozumiał jeszcze wielu spraw. Ten, kto odmawia prawa do życia małemu ślimakowi czy zwykłemu zielsku, oddalony jest o miliony kroków od osiągnięcia harmonii życiowej. A znajduje się jeszcze dalej od celu niż prosty rolnik, który żyjąc z dala od materialnego dobrobytu cywilizowanego świata, podchodzi do swoich zwierząt z szacunkiem, opiekuje się nimi z miłością, karmi je starannie, a w końcu, zgodnie ze swoim tradycyjnym rozumieniem, zabija, by wyżywić rodzinę ich mięsem.

Kiedy stawiamy sobie pytanie: czy człowiek ma prawo zabijać zwierzęta i rozpoznajemy, że odpowiedź brzmi: nie, zaraz nasuwa się kolejne pytanie: dlaczego nie ma on takiego prawa i co się stanie, gdy mimo wszystko zabije - tak jak dzieje się to obecnie? W tej kwestii decydujące jest zrozumienie zasady działania prawa karmy.
Prawo karmy nie jest tylko teorią Wschodu, ale prawem natury, które jest niepodważalne, tak jak upływ czasu czy prawo ciążenia. Każda akcja wywołuje reakcję. Zgodnie z tym ból i cierpienie, które wyrządzimy innym stworzeniom, powracają do nas jak bumerang. Natura rządzi się swoją własną uniwersalną praworządnością.

Dziś zwierzęta nie są traktowane jak istoty żywe, lecz jak maszyny produkujące mięso. Życie zwierząt hodowlanych jest od początku do końca sprzeczne z prawami natury. Hodowla przypomina obozy koncentracyjne. Kastracja, manipulacja genetyczna i hormonalna, sztuczna karma, środki tuczące, długi, uciążliwy transport w ekstremalnym strachu i okrutny koniec w rzeźni dowodzą wielkiej brutalności ludzi wobec zwierząt. Ubój jest wybitnie niehumanitarny. W rzeczywistości rzeźnie stanowią konkurencję dla wizji i scen piekielnych. Ryczące zwierzęta oszałamiane są silnym uderzeniem młotka, prądem lub bronią palną z nabojami zawierającymi środki znieczulające. Powieszone za tylne nogi na haku wędrują zautomatyzowanym taśmociągiem do fabryk śmierci. Na żywca podrzyna się im gardło i zanim zdążą się wykrwawić na śmierć, przerabiane są na sztuki mięsa. Ta metoda pozwala zaoszczędzić wiele czasu i podnieść zyski. Co roku zabija się ponad 2 miliardy zwierząt hodowlanych i ponad 20 miliardów sztuk drobiu. Liczbę zabijanych co roku ryb szacuje się na biliony.

W chwili uśmiercania zwierzęcia każda jego komórka rejestruje szok śmierci, którego czterowymiarowej emisji nie uda się zatuszować żadnym działaniem fizycznym. Doświadczenie to wywołuje drastyczne przemiany biochemiczne w organizmie, w wyniku czego całe ciało zostaje zatrute hormonem strachu (ACTH). Śmiertelny strach wnika w tkanki mięsa, które ludzie ze smakiem zjadają. "Cegiełki śmierci" odkładając się w komórkach ciała, prowadzą do osłabienia, chorób i ogólnego wyniszczenia organizmu. Już starożytni Rzymianie wiedzieli, że najsilniejszą trucizną jest ślina torturowanych na śmierć niewolników. Używali jej do usuwania niewygodnych osób.

W ostatnich dziesięcioleciach naukowcy systematycznie badali plemiona, które nie spożywały mięsa. Wyniki okazały się zaskakujące, dlatego bardzo szybko wycofano je z mediów. Stwierdzono bowiem, że w tych grupach społecznych nie znane są ani choroby nowotworowe, ani schorzenia serca. Wielu ludzi dożywało tam ponad 100 lat.

Jest powszechnie wiadome, że produkcja mięsa odbywa się kosztem rolnictwa. Na paszę przeznacza się wysoko jakościowe zboża, które mogłyby bezpośrednio żywić ludzi. 90% zboża uprawianego w Ameryce wykorzystywane jest właśnie w tym celu. Taka ilość mogłaby zaspokoić zapotrzebowanie wszystkich mieszkańców Indii i Chin, a więc ponad 2 miliardów ludzi. Przerabianie zboża na mięso jest aktem największego marnotrawstwa energii.
Odżywianie ma niewiarygodnie dużo większy wpływ na istotę ludzką, niż zwykło się sądzić. Stare przysłowie, mówiące: Powiedz mi, co jadasz, a powiem ci, kim jesteś, jest wciąż na czasie.

Krąg diabelski obejmuje coraz większe obszary. Z powodu przerażającej dewastacji środowiska naturalnego i żądzy zabijania wymierają gatunki zwierząt nie tylko zamieszkujące puszcze. Nie pozostaje to bez wpływu na ludzi. Wielu rolników mówi o wzrastającej pladze robactwa. Z powodu monokultury, stosowania środków owadobójczych i karczowania lasów zanikają gatunki ptactwa żywiącego się insektami.
Wycinanie drzewostanu jest bezpośrednią przyczyną postępujących na całym świecie zmian klimatycznych, co pociąga za sobą tak katastrofalne skutki, jak efekt cieplarniany, susze, rozszerzanie się obszaru pustyń, powodzie, topnienie pokrywy lodowcowej. Nadmierne nawożenie odchodami zwierząt hodowlanych zanieczyszcza jeziora, rzeki i morza.