Numerologia Czasu Teraźniejszego

Autor: Natasza Czarmińska

liczba stron: 308

wymiary: 160x230mm

okładka: miękka

ISBN: 978-83-924222-0-4

Ta książka zwraca na siebie uwagę na półce o nazwie «ezoteryka». Jest piękna. Jest piękna w tekście właściwym jak i w starannym do­borze wierszy otwierających każdy rozdział, a także w ilustracjach. Nie jest to sztuka dla sztuki. Ta forma jest jednocześnie treścią. W pięknie jest Prawda. Odwracając sens tego zdania, otrzymujemy ostrzeżenie, które Mama wciąż powtarzała: «To co niedbałe, kiczowa­te (!), uproszczone, stereotypowe, płaskie... jest podejrzane».

Myślmy holistyczne: jeśli ktoś twierdzi, że osiągnął wyższą świadomość i umie rozpoznać wielowarstwowość rzeczywistości, to musi tego dowieść również w formie swojego przekazu. Dlatego Mama apeluje, aby czytać poezje i obcować ze sztuką gdyż wtedy poszerza się świado­mość i wrażliwość na to, co prawdziwe. Rozmawiając kiedyś doszliśmy do wniosku, że łatwiej się rozmawia z artystami o duchowości, niż z duchownymi o sztuce. Dzieje się tak, gdyż praca, która jest połącze­niem rzemiosła z obcowaniem z natchnieniem jest, świadomą lub nie, pracą duchową.

Niekoniecznie trzeba przejść tuzin kursów i przeczy­tać bibliotekę książek ezoterycznych, aby móc twierdzić, że ewoluuje się duchowo. Dlaczego najstarszy mnich zeń zamiata świątynie? Jaki język sięgnie tam gdzie słowa nie sięgająswoim sensem, do głębi naszej rzeczywistości, jeśli nie poezja?...
Na początku był Chaos, albo było Słowo, czyli Liczby. Czyli system. Nasze próby porządkowania są wyrazem chęci zrozumienia. Rozpar­ciem ramion, aby sięgnąć po dwa krańce paradoksu, po chaos i harmo­nię. Twórzmy/odkrywajmy systemy, których kratki otwarte są na falę jaką jest życie. O tym zdaje się mówić ta książka opisując jeden z tych systemów. Tym wstępem chciałbym was zaprosić w stronę roz­partych ramion mojej Mamy.
Ze wstępu Dawc/a Sypniewskiego