ALIKWOTY-BOSKIE DŹWIĘKI, Muzyka do synchronizacji czakr (płyta CD)
Autor: UGATAR
ISBN
Niejednokrotnie, słuchając muzyki, czujemy przenikające nas wibracje. Jeśli wpływają na nas kojąco, jeśli pod ich wpływem doznajemy wizji lub nachodzą nas miłe wspomnienia, to znak, że jesteśmy pod działaniem alikwot - najbardziej tajemniczych dźwięków, jakie zna człowiek.
Alikwoty to - technicznie rzecz biorąc - tony harmoniczne będące częścią składową dźwięku o różnej częstotliwości, a ich częstotliwość drgań jest wielokrotnością liczby drgań najniższego składnika dźwięku, który sprawia, że słyszymy ów dźwięk. Kolejne alikwoty są wyższe od tonu podstawowego i układają się w ciągi dźwięków.
Dźwięk można porównać do światła. Jeśli promień światła przejdzie przez pryzmat, rozszczepia się na spektrum kolorów tęczy. Widzimy więc, że światło nie jest jednolite. To samo dzieje się z dźwiękiem. Alikwoty to pojedyncze częstotliwości. Istnieje alikwota podstawowa oraz pochodne, które są wielokrotnościami częstotliwości alikwoty podstawowej. To alikwoty sprawiają, że dźwięk ma barwę, wysokość oraz inne cechy. Również dźwięk głosu ludzkiego ma podobnie złożoną strukturę. Słyszalna różnica pomiędzy samogłoskami (oczywiście samogłoski są obecne we wszystkich językach) polega na tym, że podstawowemu dźwiękowi towarzyszą przy wypowiadaniu każdej z nich odmienne kompleksy tonów harmonicznych, czyli alikwotów.
Te dodatkowe tony są wzmacniane poprzez rezonujące działanie jamy ustnej. W zależności od rozmaitego jej kształtowania w trakcie artykulacji, wzmacniane bywają te lub inne alikwoty. Brzmienie konkretnej samogłoski, odróżniające ją od pozostałych, charakteryzuje się zawartością jednego lub dwóch specyficznych dla niej alikwotów. Występują one zawsze, bez względu na to, na jakiej wysokości dana samogłoska jest wypowiadania lub śpiewana.
Jeśli ciało człowieka jest głęboko odprężone, -ale koniecznie przy zachowaniu pionowej pozycji kręgosłupa, wypowiadaniu lub śpiewaniu poszczególnych samogłosek towarzyszy odczucie rezonowania w różnych obszarach ciała, np.:
przy samogłosce „U" rezonują okolice najniższej części kręgosłupa oraz podbrzusza,
„O" powoduje rezonans na wysokości jamy brzusznej,
„A" -klatki piersiowej,
„E" -gardła i szyi,
„l" - głowy, -szczególnie okolic czoła.
Zatem powstała z powyższych samogłosek mantra ,,IEAOU"(UOAEI), stanowiąca wezwanie Mocy Uniwersum(Boga), jest podstawowym narzędziem służącym harmonizacji najważniejszych stref ludzkiego ciała oraz znajdujących się w nich narządów.